Home Живот Се изолирав и давав сè од себе за да не ми се...

Се изолирав и давав сè од себе за да не ми се спушти вирусот на белите дробови

Јован Ивовиќ е доктор во општата болница во Бар, Црна Гора. Тој победи во битката со Корона, а српски Курир ја пренесува неговата исповед.

-Јас и неколку други медицински сестри, за жал, ја добивме оваа инфекција среде нашата болница. Неочекувано, затоа што нашата болница е една од најпознатите и најопремени во Црна Гора. За жал, јас го добив вирусот од колега.

Што се однесува до самиот почеток, јас дури бев во дилема кога точно се случи, без разлика дали беше на 20 или 23 март, кога имав операција во болницата и двапати имав средба со болен колега.

Во вторникот, опериравме заедно, тој во една, јас во другата соба, а во среда тој беше позитивен и целата болница, целиот оперативен блок и гинекологија мораше да бидат тестирани и карантинирани, затоа што оваа болест не се јавува веднаш, но се јавува во просек по два, пет до седум дена, а пријавени се случаи и за подолга инкубација.

Многу колеги мораа да се карантинуваат и да поминат 14 дена додека не се вратат. За среќа, тие се вратени на работните места од вчера. Како што се случи во средата, а јас не бев во болницата следниот ден, не бев закажан ниту за тестирање.

Сепак, почувствував дека нешто не е во ред, без оглед дали е поради мојот страв и претпазливост, но јас инсистирав на тестирање и излегов позитивен.

Ивовиќ вели дека немало потежок момент од тој кога морал да му каже на семејството дека има корона. Семејството отиде во карантин по тестирањето, а тој во болницата, овој пат како пациент.

“Морам да кажам дека болницата беше исклучително подготвена. Сестрите во заштитни комбинезони, маски, чекајќи ме, ми зедоа крв, ме однесоа на снимање и чекав во собата на одделот за резултатите од лабораторија. Се чувствував добро, не имав треска и немав значајни симптоми што можат да укажат на корона инфекција.

Но таа вечер започнаа симптомите, необично, но секако опишани на клиничка слика што може да се појави со инфекција со коронавирус – назална слузница, оток на носот и болки во грлото цело време. Немав треска, само еден ден температурата се качи на 37.

Секако, тука започнува стравот, борбата. Треба да се преземат некои мерки, вие не знаете што да правите, немате некои специфични лекови. Она што го направив многу порано – пред почетокот на епидемијата со корона во нашата област, јас направив раствор на јод и со мојот болничар, го плакнувавме носот, ги миевме рацете со алкохол, ги плакневме устата и грлото со јод.

Ова го направив дома, со солен и јоден раствор. Нема докази дека ова е нешто ефикасно, но се чини сосема логично, бидејќи солените решенија убиваат вируси, па зошто да не и коронавирус. Вирусот не е жива клетка, тој е еден генетски материјал што на тој начин се пренесува од човек на човек преку капични инфекции. Убеден сум дека со некои мои постапки бев во можност да го спречам корона вирусот да се спушти на респираторниот тракт.

Лекарот објаснува дека спуштањето на коронавирус кон белите дробови е голема опасност и 80 проценти од пациентите имаат среќа да го надминат, но 20 проценти доживуваат тешки форми на инфекција на белите дробови.

„Секојдневно постои страв и се бориме да си помогнете и да немате ништо. Единствената одбрана против вирусот е човечкиот имунитет, што не е нешто што едноставно можете да го добиете, имунитетот е нешто со кое сте родени и што го стекнувате, вакцинирање или преку прележување на оваа болест. Неопходно е да се исчисти сè и да се измијат рацете, затоа што постои можност за суперинфекција, односно повторно да се воведе вирусот што сте го исфрлиле “, рече доктор Ивовиќ.

На прашањето дали е исплашен, затоа што е во група на пациенти со висок ризик, тој рече:

„Јас бев во група која имаше многу фактори на ризик, пред сè, имав операција на срце, заради срцев удар, имав дијабетес, тип II. што го влечам неколку години и го одржувам во нормала. Мора да кажам дека цело време сум бил под самоконтрола и дека нивото на шеќер не е зголемено, но имам еден скок на напнатост што сепак успеав да го регулирам. Да, јас припаѓам на групата што дури може и фатално да заврши“.

“Симптомите почнаа да спласнуваат по четири, пет дена и кога дојдоа да ме тестираат бев без никакви симптоми. Таа вест ме направи многу среќен. Сепак, кога ќе ја споредам оваа вест со фактот дека моето семејство е негативно, има многу поголем впечаток за чувство што го почувствував моментот кога ми беше кажано дека моето семејство е негативно. Таа радост е неопислива “, објасни тој.

“Поради можноста дека тој сè уште е заразен и сеуште може да го посее вирусот, пациентот е во карантин и самостојно изолирање наредните 14 дена. Јас сум во карантин и можам да ви кажам дека сум осамен.

Луѓето кои се лекуваат велат дека една ноќ им е најтешка.

“Доживеав вакво нешто кога не можев да дишам. Јас се смирив со автосугестија и користев лекови за да можам полесно да заспијам. Јас сум сепак среќен човек. Гледам дека 80% од луѓето имаат слични проблеми, или во во извесна смисла, тоа е малку посилно, но е ужасно за оние 20 проценти кои преживуваат огромна болка и имаат голем товар на нивните бели дробови, не можат да дишат.

“Сите мерки што се преземаат мора да се почитуваат, затоа што оние што ги кршат не само што се загрозуваат себе си, туку го загрозуваат целиот здравствен и социјален систем.

Затоа, најдобро е сите да седиме дома, да го почитуваме она што е наредено и секако, ќе се запознаете меѓу себе дома, затоа што во овој динамичен живот нема време да се дружиме или да вечераме заедно како порано”, заклучи Ивовиќ.

Извор: Курир.рс