Home Вести Д-р Ана: Дури и сите да се бакнувавме едни со други, немаше...

Д-р Ана: Дури и сите да се бакнувавме едни со други, немаше да биде вака

Ковид-19 има четири периоди инкбација од по 25 дена, дури после 100 дена нема зараза. Во Кина после 100 дена не беа забележан ниеден нов случај на зараза од коронавирус.

Од првиот регистриран заболен во декември па до 19 март во таа многубројна азиска земја коронавирусот имал четири периоди на инкубација од по 25 дена. Ако се суди по таа логика, Србија па и Балканот ќе се опорави и ослободи од ковид-19 дури во половината на месец јуни, со обзир на тоа првиот случај е регистриран во март.

Првобитните истражувања укажувале на тоа дека периодот на инкувација – време кога кај заразениот не постои никакви симптоми, но тој за тоа време шири зараза, и трае од еден до 14 дена, просечно пет дена, како и кај повеќето вируси.

Ана Глигиќ, познат српски вирусолог, која во средината на минатиот век го изолирала најсм ртоносниот марбург вирус, вели дека најновите истражувања покажуваат – период на инкубација во поголми случаи кај коронавирус е 25 дена.

– Ако погледате, во Кина имавме четири инкубаторски периоди од по 25 дена – тоа започна во декември и дури после 100 дена не е заразен ниеден нов случај. Ако е 25 дена е период на инкубација а инкубацијата ја крие заразата во почетокот, тоа е тр агедија, бидејќи болеста почнува со кивавица, а во суштина ние половина од тој период сееме вирус, а да не сме ни свесни за тоа. – вели др Глигиќ и додава дека овој вирус се шири со контакт и во воздух, што е најбрз и најлесен начин на ширење на вирус.

– Може и во надворешната средина да остане три часа, ако се накашламе, тоа место каде што сме биле ќе биде заразено три часа, а не се знае дали некој ќе седне на тоа место ако е во трамвај, автобус…

Многу е важно да се знае, ако вирусот падне на метална квака, може да остане дури и три дена. Затоа е неопгодна дисциплина и поради тоа се воведува мерка самоизолација и казни со што би се одбегнало понатаможно ширење – објаснува докторката.

Најважно беше да се дознае начинот на пренесување, затоа што од почетокот се говореше дека е капљично. За мене беше чудно што има 1000 случаи дневно и реков – сите да се бакнуваме и плукаме едно со други, не би било вака, вели д-р Ана Глигиќ, која пред 50-тина години ја запрела „вариола вера“.

Требало, според неа, да се запознае епидемиолошката ситуација, а потоа да се тргне со испитување на вирусот. Додава и дека вирусот се пренесува преку воздух.

„Вирусот не остана ист. Му се случиле промени. Тој со преминувањето на човекот дошол до неприродна подлога. Почнал да слабее, затоа што се наоѓа каде не му е природн. Така се прават и живи вакцини“, објаснува таа. Мора уште да се внимава, но вирусот влезе во слепа улица и епидемијата мора да заврши, рекла таа.

На прашањето што ќе ни е вакцина ако вирусот мора да исчезне, таа навела дека вирусот прави огромни штети.